Ik slik en kijk je aan
uit m'n ogen rolt 'n traan
ik wil dit niet
ik ben die sterke "griet"
mij krijg je niet klein

Elk woord is nu te veel
laat alstublieft heel
van wat er nog over is
vanzelf komt het gemis
naar vervlogen tijden

Woorden, zo hard gezegd
waren gemeend, dus oprecht
't heeft me diep geraakt
en 't heeft me gemaakt
tot de persoon die ik nu ben

Het openstaan voor iedereen
verkeerde woorden, 't verdween
mezelf ben ik 'n beetje kwijt
't genezen kost nu eenmaal tijd
ik slik ......

Vind de juiste woorden niet
om te bedanken voor alles wat je voor me doet.

Een zware tijd ging voorbij
bittere tranen waren er dagelijks bij

Mijn steun en toeverlaat,
jij staat altijd voor me klaar

Wil je wel duizend rozen schenken
maar een roos,zo rank en fijn
legt niet uit hoe groot mijn dankbaarheid mag zijn

Ook al zijn mijn zorgen niet voorbij
hoop dat eens het tij zal keren...

Heb echte vriendschap bij je gevonden
een pleister op menig wonden...

elk sterk groen blaadje,
geeft zich over aan de herfst.
om te veranderen tot het sterft,
voor een hele nieuwe wereld.

elk blaadje groener dan groen,
verandert in een kleurrijk geheel.
verandering na verandering, is te veel.
om te blijven hangen.

elk kleurrijk blaadje
moet zijn stam verlaten.
maar niemand heeft in de gaten,
wat het staat te wachten.

elk blaadje warm en mooi,
blijft telkens twijfelend zweven.
voordat het zich kan geven
aan de kille koud egrond.

elk bruin somber blaadje
kent de zin van het bestaan
tot aan t binnenste vergaan
voor de lente die zal komen

elk blaadje dat vergaat,
is bereid zichzelf te geven
voor een ander nieuw leven
maar eerst is er de koude winter

elk blaadje van welke boom dan ook
weet van te voren dat het sterft
winter, lente, zomer, herfst
de cirkel van het leven!

ook al duurt het maar even...
Als je me knuffelt besef ik pas hoe gelukkig ik ben,

word mijn hartje weer klein.
Juist op het moment dat mijn hartje het kleinste is,

niemand houd mij bij jou vandaan.
Want ik wil jou nooit meer kwijt

maar vanaf nu weet ik pas dit is echt!
Hoe kan ik je vertellen hoe verliefd ik wel niet ben.

ben ik weer beginnen te stralen als de zon.
Ik had nooit geweten dat dit nog kon.
Jij bent en blijft de zon in mijn leven,
alles wat ik heb wil ik alleen nog maar met jou delen..
Ik denk dag & nacht aan jou,

omdat ik gewoon nog steeds..
ontzettend veel van je hou!

Hoe dichtbij je bent dat weet je volgens mij niet. Je zegt dat ik gesloten ben, op slot.
Maar het tegenovergestelde is waar.
Ik ben open, ontzettend open naar jou.
Je kan mijn gezicht lezen en je leest mijn ogen. Net alsof je me al jaren kent.

Ik houd afstand. Ik houd me op de achtergrond.
Als je ooit twijfelt of je in mijn gedachten bent of hart bent, twijfel niet.
Graag ben ik bij je, veel vaker dan nu.
Echt veel vaker. Maar ook ik heb me aan deze wereld aangepast.
Waar we meelopen en waar we ons steeds aanpassen.

Ken jij het lied: als er nooit meer een morgen zou zijn? Als ik het liedje hoor moet ik huilen.
Doe ik niet wat ik zou willen doen.
Ik zou uren met je doorbrengen, als dat kon.

Toch geloof je me niet en dat doet soms pijn.
Dat jij oprecht kan twijfelen aan mij raakt me in mijn hart. Ik kan het niet bewijzen, niet op papier en niet in het echt. Je moet me dus vertrouwen.
Vertrouw erop dat ik me net zo voel als jij. Dat het soms net zo'n pijn doet en dat het soms net zo veel vreugde geeft.
Vertrouw erop dat jij voor mij een heel speciaal iemand bent. Veel specialer en veel dichterbij dan ik je ooit bewijzen kan.

Tijd zeg jij, heb geduld en je vindt de antwoorden.

 De kracht van licht

Betoverend oneindig fel licht

Laat mij vrolijk fladderen

van bloem tot bloem

Als een vlinder zo vrij wil ik zijn

En in gedachten heel dicht

Bij jou mijn lieve mams

kon ik je nu maar slechts heel even

heel dicht tegen mij aandrukken

dan zou ik nu zoveel liefde voelen stromen

krachtiger dan de ergste stormwind

maar jij bent nu ver van hier

vele mooie herinneringen kan ik koesteren

maar ik mis je meer en meer

een zee van tranen en mijn hart gebroken

loop steeds weer verloren in mijn verdriet

oneindig fel licht verwen mijn hart en geest

Geef mij kracht en moed een droom

Zodat ik mijn reisweg stap voor stap hervat

En opnieuw het geluk kan voelen

Ik smeek jou neem mijn gedachten mee

Al was het slechts heel even

Laat jouw liefde weer stromen

 

Gevoel diep van Binnen...

Soms zit je met je emoties diep in de knoop, je wilt zeggen wat je voelt en denkt, maar niemand heeft interesse voor je, tijd voor je, of kent je maar nauwelijks.

Wat moet je dan?

Afwachten tot er iemand naar je toe stapt? Zelf initatief tonen? Of niks doen, net zolang totdat je probleem zich uitbreidt tot een totale ramp?
Het leven ís moelijk, er zitten Ups&Downs in, maar het heeft allemaal een reden, de dingen gebeuren nou eenmaal niet zomaar. Bedenk dan waarom datgene is gebeurd en wanneer. Er zit altijd een logische verklaring achter, met een wijze les waarvan je leert, keer op keer.

Ik snap het, het leven gaat over vertrouwen- verlies- en weer opnieuw leren vertrouwen.
Het komt heus wel goed, je moet geloven in jezelf! Praat erover en als je geen prater bent, schrijf al je gebeurtenissen eens op, ik weet zeker dat je hart er van zal luchten. Ook al gaat het om iets kleins, maar elk probleem heeft de aandacht en tijd nodig om het te kunnen verwerken.
Dan pas kun je weer verder gaan met je leven en kun je weer verder genieten,
want je moet het leven nemen en geven, maar vooral nemen!

Hij draagt een rode muts
met een grote bel,
het is de kerstman
je weet het wel.